Op mijn negentiende begon ik aan mijn trimopleiding. Dertig jaar geleden alweer, maar ik weet nog precies hoe het voelde. Eindelijk werken met dieren: mijn droom kwam uit. Maar al snel merkte ik dat het niet altijd alleen maar mooi was.

Herken jij dit bij je hond? Hij schrikt snel, is angstig of terughoudend. Misschien oogt hij lusteloos of vlak, of juist onverschillig en erg zelfstandig. Het kan lijken alsof hij zijn eigen plan trekt en jou niet nodig heeft. Dit kan een teken zijn dat jullie band niet helemaal optimaal is. Schrik daar niet van. Het betekent niet dat je iets verkeerd hebt gedaan of dat het niet meer goed kan komen. Er kunnen meerdere oorzaken zijn.

HELP MIJN HOND IS BANG VOOR.... Misschien is jouw hond bang voor fietsers, andere honden, vreemde mensen, alleen thuis zijn, verzorging of medische handelingen en uit hij zich dan door weg te lopen, te bevriezen, te piepen, te janken, te grommen of zelfs te bijten. Besef dat dit gedragingen zijn om iets aan de ander duidelijk te maken, het is geen agressie maar communicatie. Maar hoe verander je dit gedrag? Om dit te kunnen veranderen moet je eerst weten wat angst en stress is, alleen het gedrag aanpakken is niet voldoende. Een hond die gromt zegt: ‘Dit voelt niet veilig voor mij.’ Door die boodschap te negeren, duwen we hem alleen maar verder richting bijten.

Het verzorgen van mijn hond is een drama.Zodra ik met de borstel, nageltang of oordruppels aankom, rent hij weg. Hij piept, gromt, of probeert zelfs te bijten. En jij? Jij wilt alleen maar het beste voor je hond. Je houdt van hem en je wilt hem goed verzorgen om hem gezond te houden maar het wordt zo’n gedoe dat je er soms moedeloos van wordt.

De dominantietheorie is verouderd. Ik herinner me nog goed toen ik jaren geleden begon met mijn instructeursopleiding. In die tijd gold de regel dat de baas eerst moest eten en dan pas de hond. De baas verliet als eerste het huis en daarna de hond. Als de hond zich misdroeg, werd hij bij zijn nekvel gepakt of gedwongen om op zijn rug te gaan liggen. Gelukkig beseft men nu dat deze aanpak meer kwaad dan goed doet voor de relatie tussen baas en hond. Maar wat is dan wel de juiste aanpak?